Metoda Corrodkote
Spośród metod nie objętych podanym poprzednio podziałem należy bezwzględnie wymienić metodę Corrodkote, która znalazła szczególne zastosowanie do badań dekoracyjnoochronnych powłok miedźnikielchrom i nikielchrom na zewnętrznych częściach samochodowych wykonanych ze stali lub z odlewów ze stopów cynkowych. Badania metodą Corrodkote polegają na nakładaniu na badaną powierzchnię pasty mającej odtwarzać składniki błota i kurzu ulicznego. Pastę do badań przyrządza się, rozpuszczając w 50 ml wody destylowanej 0,035 g azotanu miedziowego Cu(NO3)23H2O, 0,165 g chlorku żelazowego FeCl36H2O oraz 1,0 g chlorku amonowego NH4CI. Do uzyskanego w ten sposób roztworu dodaje się 30,0 g koalinu ceramicznego przemytego uprzednio wodą. Uzyskaną w ten sposób pastę, po dokładnym wymieszaniu i pozostawieniu na 2 h w celu nasycenia koalinu oraz po ponownym wymieszaniu, nakłada się na badaną powierzchnię równomiernie pędzlem i pozostawia do wyschnięcia na okres 1 h. Następnie badane próbki umieszcza się na 20 h w komorze, w której temperatura wynosi 37—39°C, a wilgotność względna 90— 95%. W czasie przebywania w komorze na badanych powierzchniach wilgoć nie może się skraplać, bowiem ze skroploną wilgocią spływa warstwa nałożonej pasty. Zalecane jest stosowanie 1, 2 lub 3 cykli badań. W przypadku powłok osadzonych na stali wystąpienie korozji metalu powłoki można zaobserwować bez konieczności zdejmowania pasty. W przypadku powłok osadzonych na odlewach ze stopu cynku konieczne jest dla dokonania oceny zmycie pasty.
