Badania w atmosferach

Badania w atmosferach kontrolowanych polegają na poddawaniu badanych wyrobów działaniu atmosfery zanieczyszczonej dodatkowo innymi substancjami chemicznymi przyspieszającymi procesy korozji. Badania te prowadzone są przy zwiększonej i stałej wilgotności oraz zazwyczaj w podwyższonej temperaturze. Najbardziej typowym i najczęściej stosowanym rodzajem badań są badania w wilgotnej atmosferze zanieczyszczonej dwutlenkiem siarki. Według PN66/H04636 próbki umieszcza się w komorze, w której stężenie dwutlenku siarki wynosi 0,5%, wilgotność względna — utrzymywana wskutek ogrzewania wody znajdującej się w zbiorniku umieszczonym na dnie komory — co najmniej 95%, a temperatura — 37±5°C. Cykl próby wynosi 5 h przetrzymywania próbek w podanych warunkach, oraz 19 h schnięcia na wolnym powietrzu w temperaturze otoczenia. Dwutlenek siarki może być doprowadzany w odmierzonych ilościach z zewnątrz lub też wywiązywany wewnątrz komory przez działanie kwasem siarkowym na ściśle określoną ilość, np. siarczynu sodowego. Przydatność badań w atmosferze dwutlenku siarki omówiono w kilku publikacjach. Badania w wilgotnej atmosferze zawierającej siarkowodór są stosowane najczęściej do określania własności ochronnych powłok, chromianowych na srebrze, miedzi i mosiądzu. Podczas badań powłok chromianowych na. powłokach elektrolitycznych srebrnych Bies, tek stosował atmosferę zawierającą 0,1%. siarkowodoru, przy wilgotności względnej, 94%, w temp. 20—23°C. Dettner w tyra. samym celu stosował atmosferę zawierającą, 0,2% obj. dwutlenku siarki i 0,002% siarko, wodoru, natomiast Burkhardt i Schlegel atmosferę zawierającą 0,05% amoniaku oraz, 0,1% siarkowodoru przy wilgotności względnej 60—70%.
usługi elektryczne warszawa fajerwerki sklep internetowy