Galwanizacja

Jednym z podstawowych zadań przy projektowaniu zawieszki jest dobranie właściwego zapełnienia jej pola określanego stosunkiem sumarycznej powierzchni części do pola zawieszki. Stosunek ten waha się w granicach 0,4—2,5 i zależy głównie od rodzaju kąpieli i kształtu części. Dla takich procesów jak alkaliczne cynowanie, cyjankowe mosiądzowanie, srebrzenie, cynkowanie i miedziowanie oraz anodowanie stosunek ten waha się w granicach 1— 2,5, dla procesów osadzania powłok z kąpieli kwaśnych, jak miedziowanie, cynkowanie, niklowanie, osadzanie wielowarstwowej dekoracyjnej powłoki CuNiCr, zawiera się w granicach 0,6—1,5, a w procesie chromowania technicznego może ulec obniżeniu do 0,4. Tak duże wahania w poszczególnych grupach procesów zależą głównie od wielkości i kształtu części oraz od równomierności powłoki. Na przykład w produkcji wózków dziecinnych i częściowo złożonych mebli rurkowych stosunek ten wynosi dla procesu niklowania z następnym chromowaniem średnio 0,6—0,7, podczas gdy dla drobnych części armatury meblowej przy analogicznym procesie 1,3. Rozmieszczenie części na zawieszce powinno gwarantować przyjmowanie jednakowej liczby linii sił pola elektrycznego przez każdą część. Jeżeli jeden wsad stanowi kilka zawieszek, wówczas rozmieszczenie części należy rozpatrzyć względem całej wanny, a nie tylko względem samej zawieszki. Bardzo często zdarza się, że części równomiernie rozdzielone na zawieszkach nie są równomiernie rozdzielone w wannie.
konto osobiste Drukarki kodów