Galwanizacja

W liniach zmechanizowanych i automatach sterowanych programowo im krótszy jest takt pracy x, tym lepszy jest stopień sharmonizowania operacji pomocniczych z operacjami podstawowymi, tj. tym mniejsze będą straty czasu na stanowiskach, gdzie czas operacji jest krótki, i tym mniejsze będą poprzeczne wymiary wanien, co w sumie prowadzi do obniżenia kosztu urządzenia. Ale skrócenie taktu linii wymaga z kolei zwiększenia liczby stanowisk (wanien) operacji najdłuższej, co wydłuża urządzenie oraz może niekiedy prowadzić do zwiększenia liczby stosunkowo kosztownych przenośników wsadu. Zarówno wydłużenie linii jak i zwiększenie liczby przenośników wpływają na wzrost kosztów. Jak wynika z powyższych rozważań, w każdym konkretnym przypadku doboru linii zmechanizowanej lub automatyzowanej niezbędne jest znalezienie rozwiązania kompromisowego i optymalnego z punktu widzenia rachunku ekonomicznego. Przy obecnym poziomie techniki takt pracy automatów sterowanych programowo waha się w granicach 3—7 min, a dla linii zmechanizowanych 7—12 min. W automatach sztywnych rola taktu pracy w doborze wymiarów automatu jest znacznie mniejsza. Takt minimalny jest uwarunkowany czasem przenoszenia wsadu z jednego stanowiska na drugie oraz czasem najkrótszej operacji. Zagadnienie optymalizacji wymiarów automatu sztywnego koncentruje się wokół doboru podłużnego wymiaru pojedynczego stanowiska, a więc polega na określeniu szerokości i długości zawieszek, które decydują o wielkości podziału (skoku) automatu, a tym samym jego gabarytów i kosztów.
końcówki kolekcji Modne czapki Puma